Een geit… eeh, gat in de markt

saraWhenever I get gloomy with the state of the world, I like to think of de geitenboerderij in het Amsterdamse bos. Ik kom er graag, zeker als er sloten lammetjes tegelijk worden geboren. Geiten zijn fucking vrolijk, altijd. Ze zeggen bèèèh en je kunt ze aaien en daarna je handen wassen, ‘cus they smell. En ze kauwen op je vingers en poepen waar je naast staat. De schatjes.

Alles aan de geitenboerderij is fantastisch, behalve de stortvloed aan veel te kleine kinderen die er verdomme wel lijken te wonen – we gingen expres onder schooltijd, maar ja, deze hoeven natuurlijk nog niet naar school. Zelf kwam ik er overigens voor het eerst toen ik ook nog zo’n niet-leerplichtig propje was, in de kerstvakantie met opa en oma, dik ingepakt onder meerdere lagen sjaal en muts. Ík was natuurlijk fucking schattig, maar ik handelde alleen – nou ja, met mijn eveneens schattige broer. Als je ze allemaal bij elkaar zet, in een hok met hooi en 40 geiten, bereiken ze frequenties die ik nog maar net kan horen. Maar horen doe je ze.

Nog vele malen erger zijn evenwel de ouders van dit satansgebroed. Volwassen mensen, die prima in staat zijn volzinnen te maken, maar in eenzelfde hoge frequentie continu achter de kinderen aan rennen met Snoetenpoetsers, Cars-pleisters en pakjes sap.

‘Nu lief spelen Lente, anders gaan we meteen weer naar huis, hoor.’
‘Laat… Noa, nee. Nee, Noa. Laat dat liggen. NOA!’
‘Niet aan de geitjes likken, dat is bah.’
‘Waar is Mesa? Waar is Mesa nou? Waar is Mesa dan?’
‘Ga maar die kant op lopen, mama heeft je flesje. Ga maar. Ga maar. Ga maar die – ja, die kant op lopen, ja. Goed zo!’

img-20170120-wa0010
Ondanks de kinderen waren we nogal blij op de geitenboerderij

Ik snap wel waarom je met een kind na een uurtje weer klaar bent op de geitenboerderij. Het is doodvermoeiend om je de hele tijd als een imbeciel te gedragen – ik doe dat eens per jaar tijdens de Canal Parade en moet daarna een week bijkomen. Daarom hoop ik dat iemand met frisse ondernemerszin dit leest en net als ik iets ziet in een geitenboerderij voor volwassenen. Het lijkt me echt een gat in de markt. Ze doen er nu al aan workshops en geitenyoga, maar er is veel meer mogelijk – en zen worden met krijsende koters om je heen lijkt me een onmogelijke opgave.

Het mag ook dezelfde boerderij zijn als die in het Amsterdamse bos, maar dat dan bijvoorbeeld na zessen geen kinderen meer naar binnen worden gelaten – je kunt ze aan de rand van het terrein aan een paaltje binden en een pak sap in zo’n waterdispenser voor hamsters schenken. Alleen volwassenen mogen naar binnen, met hun volzinnen, hun flesjes met melk om de geiten te voeren, hun wijn en kroketten en desgewenst hun laptops, want ze kwamen hier tenslotte om te bloggen. Domweg gelukkig op de geitenboerderij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: