Steek je goede voornemens waar de zon niet schijnt

Goede voornemens zijn als plannen maken met mensen die je eigenlijk niet aardig vindt en van wie je weet dat je ze op het laatste moment gaan cancelen. Of als gratis tequilashotjes aannemen terwijl je diep van binnen weet dat het voelt alsof je door een vrachtwagen bent overreden als je de volgende dag wakker wordt. Gewoon altijd een stupide idee en je hebt er altijd spijt van.

Daarom doen Sara en Rachelle niet aan goede voornemens, zelfs al zijn ze dol op lijstjes. Goede voornemens werken nu eenmaal niet. Net zoals principes hebben.

Rachelle: ‘Goede voornemens zijn niets meer en niets minder dan jezelf dingen ontzeggen die je eigenlijk Heel. Graag. Wil. Of jezelf dwingen te doen die je eigenlijk níet wil. Afvallen betekent minder zakken chips eten. Meer sporten betekent jezelf uit bed hijsen op onchristelijke tijdstippen. Stoppen met domme beslissingen maken betekent….stoppen met domme beslissingen maken die je eigenlijk gewoon lekker wel wil maken. En dat allemaal in januari, het afvoerputje der maanden.’

Sara: ‘Precies. Juist in januari moet je een beetje lief voor jezelf zijn – niet geheel toevallig is het doorgaans ook de maand waarin je de meeste massa hebt om van te houden. Doe lief: koop (en lees) een mooi boek, plan een reisje of doe iets anders om je af te leiden van de gedachte dat de meest deprimerende maand ook een van de langste maanden is. Mijn (fysio)therapeut zegt dat het geen zin heeft om te zeggen: “Ik wil mijn oefeningen elke dag doen”. Dan bouw je voor jezelf al een voorbehoud in. Doe het gewoon. Los van de maand. Stop met roken, zoek een nieuwe baan, ga hardlopen. Maar doe het niet in januari.’

Rachelle: ‘Ik vind dat bijzonder goed advies. Want even eerlijk, heeft iemand ooit een goede voornemen langer dan een à twee maanden volgehouden? Beter begin je er dus gewoon niet aan – of gewoon niet alleen maar omdat het toevallig een nieuw jaar is en je schijnbaar om 12.00 ‘s nachts magisch ineens wél van alles wat gefrituurd is kan afblijven. En val me er al alsjeblieft helemaal niet mee lastig. “Vertel mensen erover,” zie je vaak als tip in zo’n artikel met als titel Nieuw jaar, nieuwe jij: Hoe je simsalabim in 1 maand 10 kg afvalt en dat dat inderdaad de reden was dat je doodongelukkig was en nu gaat alles weer toppiejoppie. Doe maar niet. Hou het lekker voor je. We weten allebei dat je over een week toch wel weer een bitterbal in je mond steekt, want ‘het weekend telt niet’.’

Sara: ‘Ja, dat is echt the worst, als mensen dan ook nog hun voorgenomen levensverbetering met je gaan delen! “Ik heb 2,3 kilometer hardgelopen en deel dat nu op Facebook”, “Ik eet alleen nog plantaardige quinoasalades en voel me daar supergoed bij”, “Ik lees dit en dit boek over gedragsverandering en het heeft me echt doen inzien hoe ik mijn gedrag kan veranderen”. Oké. Je kán het, maar je kan het beter gewoon dóen. Je hoeft het mij niet te vertellen, want het is mijn goede voornemen om niet meer te luisteren naar de goede voornemens van anderen. Put a sock in it. Of een bitterbal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: