Liever lui dan ambitieus

rachelleEr was eens een meisje dat niets liever wilde dan de beste worden. De allerbeste. Door de jaren heen verschilde het waarin ze de allerbeste wilde worden, maar dat ze de nummer 1 van wat dan ook zou worden, dat stond vast.

Het begon met ruiter willen zijn. Tot ze erachter kwam dat ze eigenlijk best bang was voor die tyfusbeestendieren, vooral na dat ene verhaal over een meisje dat in haar borsten was gebeten. Daarna volgde een paar moeilijke jaren, waarin dolfijnentrainer, lerares en archeoloog elkaar opvolgden. Stuk voor stuk waren dat niet de meest voor de hand liggende opties want 1) ze haatte dieren en vermoordde ze zelfs als ze niet haatte, 2) een doofstomme dementerende bejaarde kon dingen nog beter uitleggen dan zij en 3) de hele dag in de buitenlucht stoffige dingen opgraven matchte niet bij haar outfits.

Spoiler alert: dat meisje was ik dus. Ben ik. Ik wil altijd de beste zijn. In alles wat ik doe. (Behalve met sporten. Rot op met je kuttrefbal, als ik opzij wil stappen DAN STAP IK OPZIJ) Het is zwaarvermoeiend om constant met jezelf en met (onwetende) anderen in competitie te zijn. Nimmer zal ik het moment vergeten dat ik éérder dan mijn rivaal van groep 5 mijn tafeldiploma had. Ha, pak dat aan jongen die zich hier ongetwijfeld helemaal niets van herinnert.

En nu? Minimale input, maximale output. Dat is waar ik naar streef in het leven. Betekent dat dan dat ik niet ambitieus ben? Integendeel. Als ik iets wil, dan ga ik ervoor. Niets of niemand die me tegenhoudt. Maar ja, als ik niet helemaal de noodzaak ergens van in zie: waarom zou ik er dan godsnaam moeite voor doen? Het duurde even voordat ik dat van mijzelf accepteerde. Dat het echt dikke prima in orde was om niet altijd maar alles te willen, alles te kunnen, in alles de beste te zijn. Ik raad het overigens nog steeds wel af om Party&Co. met me te spelen en dan ineens halverwege regels in te stellen die er niet waren, zodat jouw team wint terwijl ik eigenlijk had moeten winnen. Echt, sterf.

En ja, ik wil nog steeds de beste zijn. Maar dan wel graag in wat leuk vind om te doen. En niet kuttafels in m’n hoofd stampen terwijl de rest van de klas slagbal speelt. Verdorie 8-jarige Rachelle, ik had ook per ongeluk expres de bal kunnen missen en op het gras zitten de rest van die middag. Liever lui dan moe, tenslotte.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: