Sara schuift aan – Stout Amsterdam

saraBij ‘stout’ dacht ik altijd aan Marlies Dekkers, Heleen van Royen en verlepte middelbarevrouwenborsten in rolladebeha’s met zirkonia’s. Tot voor kort dan. Nu denk ik bij stout aan sappige dode koeien, een fantastisch verschijnsel dat ‘dessertparade’ heet en tongstrelende rode wijn. Maar ik loop op de zaken vooruit.

Mijn verjaardag is op 2 november, al zolang ik me kan herinneren. Vroeger associeerde ik verjaardagen met taart, slingers en in het middelpunt van de belangstelling staan. Nu is het lachen als een boer met kiespijn bij de zoveelste ‘haha je bent oud’-melding op Facebook, wakker worden met een droge mond van te veel rode wijn en een zere heup van te lang op je zij liggen – oké, dat laatste geldt eerder voor mijn moeder. Je verjaardag is een feestje, maar je moet zelf de slingers ophangen. En ze dan godverredomme ook weer zelf opruimen. Doe ik niet aan. Dus ga ik uit eten. Juist op mijn verjaardag.

Meestal heb ik een aantal vingers in de pap bij het selecteren van het restaurant, maar op speciale gelegenheden als verjaardagen doe ik alsof ik me graag laat verrassen.

Zo kwamen we bij Stout, in de Amsterdamse Haarlemmerstraat. Zelfs de welingelichte vriendin F.  had hierbij hardnekkige associaties met Marlies Dekkers, maar voor zover we (en Google) weten, is er geen enkele link tussen culi-stout en lingerie-stout. Maar omdat die reputatie-door-associatie ze waarschijnlijk niet verder helpt, poog ik met dit stukje de niet-bestaande connectie om zeep te helpen. Moet lukken, denk ik. Want we hébben een bereik hier hoor, hou me tegen.

Als extra verjaarsverrassing had mijn vriend vooraf een fles wijn uitgezocht – hij had zelfs om advies gevraagd bij het restaurant, zo’n jochie toch… We werden warm en hartelijk ontvangen en er kwam meteen iemand vragen hoe het ging en wat we wilden en wat al niet meer. Dan kan je voor mij al weinig meer fout doen, maar het werd alleen maar beter. We kregen een amuse met sint-jakobsschelp, verorberden daarna de Côte de Boeuf voor twee en zetten tot slot onze tanden in een verzameling bonte desserts – een crème brûlée, noga op stokjes, pudding… Een beter of bourgondischer diner kon ik me niet wensen op deze feestelijke woens-/verjaardag.

Gaan dus, ook als je niet jarig bent. Maar gewoon, omdat je van lekker eten houdt met fijne wijn en bediening die je niet hoeft te tackelen om iets te bestellen. Extra leuk: sinds kort heeft Stout op zondag een knotsgekke aanbieding – een verrassingsmenu van de chef. Drie gangen voor 25 euro. Doe er je voordeel mee. Wat ga je anders doen op zondag, koken? Hup, erheen! En bij ‘stout’ dus niet meer denken aan Heleen van Royen of Marlies Dekkers. Of een roze olifant. Niet doen hè, stouterd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: