Brooklyn voor Beginners

saraSommige mensen kun je in de jungle droppen en tref je drie dagen later goed uitgerust aan de bar van een plaatselijk hotel. Anderen verdwalen in hun eigen huis. Ik zit er ergens tussenin. Daarom is reizen met de metro perfect voor mij. Je kunt maar één kant op – en dan weer de andere kant, natuurlijk. Behalve in New York. Hier heb je local- en express-lijnen en in de paar dagen die ik in de stad doorbracht. heb ik niet kunnen ontdekken welke wat is, waarheen, waarvoor, óf waarom.

Ik wilde één halte, van Canal Street naar City Hall. Die luiheid werd genadeloos afgestraft. Dat je na drie minuten schudden en piepen denkt: zo ver was het toch niet rijden? En dan opeens daglicht tevoorschijn komt, je over water rijdt en denkt: we’re not in Kansas anymore. Of Manhattan dus. Normaliter zou ik direct in paniek raken, maar omdat ik in de metro zat – het meest overzichtelijke vervoermiddel – en we vrij hoog boven het water reden leek paniek me niet opportuun. Zo belandde ik in Brooklyn.

Voorzichtig piepte ik mijn hoofd boven de grond, keek vluchtig om me heen en besloot linea recta terug te keren naar the isle of Manhattan. Potdomme, ik was nog niet eens 24 uur in de stad en had nog tal van trekpleisters te zien. Ik dook terug onder de grond.

Helemaal aan het einde van het perron stond wat in modern Nederlands een ‘verwarde man’ zou heten. Echt verward kwam hij niet over – misschien toch eerder een excentrieke New Yorker dan. Hij sprak doorlopend en articuleerde zorgvuldig. Bijna predikend. Geen zinnen, maar woorden.

Sightseeing
Insightful
Wonderful
Wonderous
Wonderbra
Breakable
Breakfast
Bisexual
Bisexism

Het galmde aardig. Ergens bewonderde ik hem wel, wilde ik dat ik dat ook zou durven – konijnenbouten, kabouter, cadeauwinkel, winkelhaak…

Aan mijn andere kant kwam een man aanlopen die me uit mijn gedachten haalde. Hij had een jongetje bij zich van een jaar of drie. Het jochie keek met grote ogen naar de wordsmith, zo’n twintig meter bij hem vandaan. Hij vroeg zijn vader waarom de man al die woorden uitsprak. Vader verklaarde dat de man waarschijnlijk bang was dat hij zijn woorden zou vergeten. Dat hij ze aan ons vertelde zodat ze door iemand onthouden werden. Het jongetje knikte langzaam, maar keek bedenkelijk.

‘Daddy, what is bisexual?’

Daar kwam de metro.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: