Nieuw-West: het hoe en waarom

rachelle

Zo’n 2,5 jaar geleden besloot ik dat het toch echt tijd werd om mijn ouderlijk huis te verlaten. Als inmiddels 21-jarige had ik die beslissing natuurlijk veel eerder kunnen maken. Maar dat had ik niet gedaan. Ik heb het overwogen: wonen in een studentenkamer van 2 vierkante meter in Amsterdam. Met huisgenoten die ik op den duur zou gaan haten. En zij mij. Dat leven leek me nooit voor mij weggelegd. Er zijn wel wat halfbakken pogingen ondernomen (een keer hospiteren, met een vriendin kijken naar een betaalbare woning in Amsterdam. Op een gegeven moment zelfs naar een woning in Purmerend. Kun je nagaan).


Maar toen ik eindelijk echt geld begon te verdienen, toen wist ik: nu ga ik het serieus aanpakken. En dat deed ik. Ik besloot dat het Amsterdam werd. Want dat moest gewoon. Ik moest in Amsterdam hebben gewoond. Hoe kort of lang het ook maar zou duren. Huren was al vrij snel uitgesloten. (Verdien je 145x deze huurprijs? Dan kom je misschien in aanmerking!). Kopen werd het dus. Maar tenzij je 1) hele rijke ouders hebt die je gewoon een huis geven of 2) de loterij wint moet je helaas verder kijken dan de Jordaan.

Je kan dan eigenlijk 2 dingen doen: je eisen verlagen (ofwel het prima vinden dat je anderhalve ton voor diezelfde 2 vierkante meter als die studentenkamer betaald) of je zoekgebied vergroten. Ik koos voor het laatste. En zo wezen mijn ouders me er ‘subtiel’ op (zij waren inmiddels ook behoorlijk klaar voor de grote verhuizing) dat er een nieuwbouwproject vlakbij mijn opa en oma in Nieuw-West werd gebouwd. Omdat alles wat ik dan toe had gezien veel te duur, veel te klein, of een combinatie van die 2 was, ging ik kijken. En ook al was er nog geen steen gebouwd, ik had binnen een week besloten dat ik daar ging wonen. Toen brak de hypotheek-/financiering-/keukenhel los. Maar dat terzijde.

En nu, 2 jaar later, woon ik er al een jaar. In Nieuw-West. Ja, haha, Rachelle, dat is geen Amsterdam hè? Ik hou me maar vast aan het feit dat ik de ring kan zien. Soort van. Het is niet diep Nieuw-West. Ik woon op 5 tot 10 minuten fietsafstand van het Vondelpark, de Kinkerstraat en de Overtoom. Dus dat is best leuk. Het huis was voor Amsterdamse begrippen goedkoop, nog best ruim (45 vierkante meter is echt ruim genoeg voor een meisje van mijn hoogte en grootte). We hebben een fantastisch leuke Facebookgroep voor het complex. Waar mensen dingen op plaatsen zoals: ‘als die fiets nu niet in een rek komt te staan gaan we hem verwijderen!!!!’ of ‘Zullen we picknicktafels in de gezamenlijke tuin zetten? Zó leuk toch? Ja reuze!’ En….nou ja, het zit vlakbij het treinstation waar een trein direct naar Purmerend gaat. Dus. Ja. O, en mijn oma kan me in de gaten houden wanneer ik terugloop van de Albert Heijn. Win-win situatie voor iedereen, toch?

Blijf ik hier voor altijd wonen? Waarschijnlijk niet. Maar voor nu is het mijn huis. Nieuw-West of niet. Ik begin er best een beetje van te houden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: