Nachtgasten

rachelleAls je ooit op een podium hebt gestaan, dan weet je dat er niets enger is dan dat er iets gebeurt dat niet in het script staat. Iemand weet zijn tekst niet meer, jij weet je tekst niet meer, het licht valt uit, je kostuum scheurt, er mist een bepaald rekwisiet. Er kan nogal wat misgaan. Gelukkig hebben acteurs daar een – al zeggen ze het zelf – uiterst briljante uitkomst op gevonden: improvisatie. En nee, dat is niet zoals de Lama’s het doen. Met flauwe grapjes die je van mijlenver ziet aankomen. Dat improviseren, dat leer je door het inspringspel bijvoorbeeld (NKT’ers unite!). Of nou ja, door 4 onwetende acteurs op een podium te zetten voor een net zo onwetend publiek. Dat is Nachtgasten in een notendop.

Oké, dat is wellicht ietwat vaag. Dus what is exactly the deal? De makers van Nachtgasten nodigen 3 acteurs uit om samen met 1 van die makers te komen spelen. The catch? Ze hebben geen idee wat het verhaal gaat zijn of wie hun personage is tot ze daadwerkelijk op het podium staan. Ze horen het plot tegelijkertijd met het publiek. De acteurs verdwijnen achter de coulissen en worden stuk voor stuk naar voren geroepen om meer over hun personage te horen. Elk personage heeft een aantal geheimen voor de andere personages, die voor conflict zorgen als ze uitkomen. Dan begint het spelen. En omdat alles improvisatie is, kan het stuk van alles worden: van komedie tot horror.

Iedereen snapt het? Mooi. De jongen en ik waren aan het begin van de zomer al eens naar Nachtgasten geweest. Het duurde even voordat de acteurs hun draai hadden gevonden, maar tegen het einde werd het een familietragedie. Met een ijzersterk einde.

De tweede keer vond onlangs plaats. Met 3 andere stellen (#quadrupledate) waren we er helemaal klaar voor. En wie waren de acteurs? Bram van der Vlugt, Aart Staartjes en nog een andere dude van wie ik geen zin heb om zijn naam op te zoeken. En ja, dat betekende dus: Sinterklaas en meneer Aart! Godverdorie, wat was ik opgewonden. Helemaal omdat als 5-jarige mijn allerfavorietste film Sinterklaas en de verdwenen chocoladeletters was. En wie had ze gestolen? Spoiler alert. Juistem, Meneer Aart.

Het was alleen een beetje jammer dat het plot te ingewikkeld was voor licht-dementerende acteurs op leeftijd. Namen en plotlijnen werden door elkaar gehaald (vooral Meneer Aart leek het aan het einde allemaal niet meer echt te snappen, maar bleef toch hardnekkig aan zijn eigen ideeën vast te houden). Maar Bram van der Vlugt was de verrassing van de avond. Naast mijn enorme excitement om de echte Sinterklaas in levenden lijve te zien (Kees van Flodder is níet de echte Sinterklaas. Sorry kleine kinders die dit lezen, maar jullie verdienen de waarheid). Sinterklaas vloekte, maakte licht racistische, seksistische en antisemitische grapjes en was gewoon verreweg de beste acteur van de avond.

Het verhaal was minder sterk dan de vorige keer, voornamelijk doordat de 3 bejaarde acteurs op een zeker punt de weg kwijt raakte, maar het blijft bijzonder om te zien hoe er vanuit niets iets ontstaat. Daar moet je bewondering voor hebben. Ik zou waarschijnlijk 3 kleuren schijten als ik daar stond.

Aan het eind kwam echter een nogal schockerende mededeling: in december zou voorlopig de laatste Nachtgasten plaatsvinden. Wil je dus nog acteurs zien baden in het zweet en nogal in paniek zien raken? Dan heb je nú nog de kans. (Update: op de website staat dat ze dus toch weer wél doorgaan. Het is allemaal maar erg verwarrend.) Hoe dan ook: ga!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: